جمعه ,۴ اسفند ۱۳۹۶
خانه / نشریه / بهتر بدانیم / شیوه تجارت در دوران پس از تحریم چگونه خواهد بود؟

شیوه تجارت در دوران پس از تحریم چگونه خواهد بود؟

آیا شیوه های تجارت دوران تحریم در دوران پسا تحریم نیز اثر بخش خواهند بود؟

این روز ها همه جا صحبت از توافقنامه و برجام و دوران پسا تحریم داغ است و همه دارند سعی می کنند که خودشان را برای یک بازار پر رونق و پویا آماده کنند. از دولت که قول رشد اقتصادی قابل توجه در دوران پسا تحریم را می دهد تا شرکت های بزرگ و کوچک، همه و همه در حال برنامه ریزی برای مدیریت یک تغییر یزرگ پیش رو در اقتصاد  کشور هستند و این خوش بینی ملی همه را امید وار کرده که شرایط بسیار سخت فعلی زود گذر است. اما سوال این است که ما بعنوان وارد کنندگان و فروشندگان قطعات یدکی ماشین آلات معدن و راهسازی و ساختمانی و یا در یک نگرش جامع تر تمامی افراد حقیقی و حقوقی فعال در حوزه قطعات یدکی خودرو و ماشین آلات چه وظیفه ای در این فضای مورد انتظار  داریم؟

اولین نکته قابل تامل این است که پس از برداشته شدن تحریم ها اصول تجارت به استانداردهای بین المللی بر می گردد و دیگر نیاز به استفاده از روشهای دور زدن تحریم ها وجود نخواهد داشت. تا بحال زیر فشار تحریم مجبور به توسل به راه هایی بودیم که بتوانیم به هر قیمت  و هزینه ای که شده یدکی مورد نیاز ناوگان ماشین آلات کشور را تامین کنیم واین یک ارزش تلقی می شد. البته اینکه با چه کیفیت و قیمتی این کالا را در اختیار مصرف کننده قرار می دادیم  و یا اینکه تراز آنالیز هزینه و فایده آن به نفع تاجر بود یا مصرف کننده و چه لطمه ای به سطح رفاه ملی می خورد خود جای بحث جداگانه ای دارد. نکته مورد نظر این است که همه با هم در حال اثبات این نکته بودیم که ” تحریم ها اثر ندارند!” و به  ریسک، هزینه، ضرر و یا اثرات مخربی که داشت کمتر توجه می کردیم.

در این دوران شرکت های بزرگ و برند های معروف خواسته یا ناخواسته مجبور به ترک ایران شدند و نمایندگان رسمی با  شبکه های فروش ایجاد شده  خود را رها کردند. اما نیاز به قطعات یدکی ماشین آلات آنها  هنوز پابرجا بود و مصرف کننده در تهیه یدکی مورد نیاز خود شدیدا مشکل داشت. لذا بستر برای بدست آوردن سودهای کلان با ریسک بالا کاملا فراهم شد و به همین خاطر عده ای شروع به تهیه کالا  از نمایندگیهای کشورهای همسایه و حتی غیر همسایه کردند، گروهی نیز شروع به سفارش ساخت و وارد کردن کالاهای شبیه سازی شده در کشورهایی مثل چین کردند و گروهی نیز به ارائه یدکی هایی با برند و کیفیت های مختلف پرداختند.

اما اکنون که در حال ورود به فضای جدید با استانداردهای بین المللی کسب و کار میشویم شاید لازم باشد یک تجدید نظر اساسی در شیوه تجارت هایمان بکنیم. شاید دیگر نیاز به اثبات غیر قابل تحریم بودن نباشد،  بلکه دوره تجارت سالم و اصولی شروع و رقابت برای اخذ نمایندگی برند های با کیفیت خواهد بود. اکنون دیگر تجارت به سبک گدشته نه تنها  کمک به کشور نیست بلکه ضرر به اقتصاد ملی محسوب می شود. شاید وقت آن رسیده باشد تا از مهارت مذاکره و چانه زنی که  از تجارت به سبک گذشته بدست آورده ایم در جهت حفظ منافع ملی و شرکتی خود در مذاکرات  با شرکتهایی که مشتاقانه برای ورود به بازار ایران صف کشیده اند نهایت استفاده را ببریم.

تجارت بر روی برندهایی که در حال بازگشت  یا ورود به بازار ایران هستند و بدنبال احیا و یا ایجاد شبکه های فروش قانونی خود هستند یک تجارت ماندگار خواهد بود چرا که از این به بعد هزینه های بالاسری تجارت و واردات غیر قانونی به اندازه ای خواهد بود که سود بسیار اندکی ایجاد خواهد کرد  و یا اینکه ضرر حاصل از این نوع تجارت  مزیت رقابتی را از تاجر گرفته و او را مجبور به توسل به شیوه های قیمت گذاری و فروش احساسی و غیر اصولی خواهد  کرد و این امر در نهایت تجارت او را با شکست مواجه می کند.

شاید نقش اتحادیه در این دوره حساس بیش از پیش احساس می شود. اتحادیه به عنوان یک مجمع صنفی و مطابق بند “ن” ماده ۳۰ قانون نظام صنفی کشور می تواند فروشگاه داران را برای ورود به این فضای جدید آموزش دهد و آنها را از منافعی که در تجارت کالاهای توزیع شده از طریق  شبکه های فروش قانونی برند ها و شرکت های معروف به دست می آورند آگاه سازد؛، بعنوان نمونه گارانتی حد اقل مزیتی است که میتوان از آن نام برد. اتحادیه می تواند بحث و بررسی در این مورد مهم را در دستور کار خود قرار داده و جامعه مخاطب خود را برای ورود به یک فضای سالم رقابتی و استفاده حداکثری اعضای خود از این فضا آماده کند. اینکه چگونه و با چه راهبردی این کار را شروع و به پیش ببرد خود یک چالش بزرگ است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا به ما کمک کنید تا از رباط ها جلوگیری کنیم *