سه شنبه ,۲۴ مهر ۱۳۹۷
خانه / نشریه / بهتر بدانیم / مسئولیت اجتماعی و منشور اخلاقی

مسئولیت اجتماعی و منشور اخلاقی

مسئولیت اجتماعی و منشور اخلاقی در صنف

قدیما کوچکتر و بزرگتر، پیشکسوت و پیرمراد، سرد و گرم چشیدگی و اوستا و شاگردی، مریدی و مرادی، موعظه و روضه، حلال و حروم، حق و ناحق، شرع و عرف وخلاصه نظم نانوشته و نوشته اجتماعی آدمها را به راه راست می کشاند. اگر هم کسی سر به زیر نمی شد و گردن فرازی می کرد به حساب جوانی و نادانی تحملش می کردند تا به راه بیاید و اهل بشه یا اینکه سرش به سنگ می خوره و روزگار تربیتش کنه دست آخر اگر حریف شلنگ، تخته انداختناش نمی شدند می رفتند سراغ بزرگترش یا بزرگ فامیلش و خلاصه وجدانش بیدار می کردند و جلدی آزار و اذیتش را می گرفتند اما جامعه وقتی بزرگتر شد. تعداد افراد و محلات از شماره بالا رفت و غریبه و خودی، قدیمی و جدیدی قاطی شدند. قانون شد ملاک درستی و نادرستی، قانون هم قانون شناس و وکیل و شرخر و دادگاه و عریضه و قاضی و دادستان و آجان داره و یک چند هزار پله و اداره که باید از اون بالا و پائین بشی آخرشم خسته میشی و میگذری یا میفهمی اصلاً این جوری نیست که تو فکر می کنی یا شاید هم به یه چیز برسی که احتمالاً حقت بوده.

گرچه سطور بالا، کم و بیش به حقیقت نزدیکه اما نباید غفلت یا نا امیدی را به ما منتقل بکنه.

هر کسی در هر جامعه ای که زندگی می کنه باید اون جامعه را خوب بشناسه با فرهنگ و قوانین و عرف آن آشنا باشه و هر جا اشتباه، ناراستی، نقص و مشکلی را دید چه در مورد خودش چه دیگران واکنش نشان بده.

البته که واکنش نشان دادن هزینه داره، اعصاب می خواد، وقت گیره، ممکنه آدم رو درگیر کنه. اما چاره این است که حساس باشند هیچکس بی قانونی و اشکال و معضلات را نادیده نگیرد. نامه بنویسه، تذکر بده، حتی اگر لازم شکایت کنه و به دیگران اطلاع رسانی کنه یا جلوی مشکل گرفته بشه. والّا میشه همین که یه جوری یه کاریش بکنه و از کنارش بگذر. خلاف و خلافکار و عیب و هر مشکل دیگری هم به من چه؟ من خیلی زرنگ باشم کلاه خودم را بگیرم که باد نبره. چنین جامعه ای را هیچ کس نمی تونه اصلاح بکنه اصلا جوامع بدست افراد آن جامعه اصلاح می شوند. مدیران و حاکمان ناصالح نمی توانند بر مردم صالح حکومت کنند همانطور که حاکمان صالح هم نمی توانند بر مردم ناصالحی که نمی خواهند صالح شوند حکومت کنند.

امروزه مفهوم مسئولیت اجتماعی ناظر به این معنا است که هر کسی مسئولیت داره اولاً خودش قانون را بشناسد یا مشورت بگیرد و به بهانه نمی دانستم خلاف قانون عمل نکنه ثانیاً اگر کسی خصوصاً مدیران و کارگزاران دولتی نقض قانون کردند تحمل نکند و تذکر بدهد، پیگیری کند و کار را تا اصلاح نهایی دنبال کند حتی اگر موجب سختی و خسارت برای او گردد.

ثانیاً علاوه بر قوانین کلی و عمومی در صنوف نیز باید تشکلهای صنفی با هم اندیشی اعضا و کارشناسان خبره و مشاوران دانشمند منشورهای اخلاقی تدوین کنند و آنرا به اعضاء خود ابلاغ کنند و دائماً از آن مراقبت کنند تا جامعه ای آرمانی، سالم، ماندگار و پویا که حقوق همه مردم یعنی تمامی آنها صرف نظر از هر ویژگی شخصی که دارند محترم و قابل دستیابی باشد. و هر روز انسجام اجتماعی و رشد فردی و اجتماعی و شکوفایی توانایی های درونی اشخاص و بهره مندی کامل از ظرفیت های جامعه تحقق یابد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا به ما کمک کنید تا از رباط ها جلوگیری کنیم *